C-nest Ke-Sera de Cocó's Hijo d.d. 10.11.2011 :: Kennel Van Hoefflaeckens Coco - Schapendoes & Gos d'Atura Catala

C-nest Ke-Sera de Cocó's Hijo d.d. 10.11.2011

Week 4

Het gaat veel te snel. De helft van “onze” tijd zit er al weer op. En het wordt al weer zó leuk. Niet alleen de tijd gaat snel ook de ontwikkeling van de Cocódotjes-wondertjes. Ke-sera de Cocó's Hijo is en blijft een uiterst zorgzame en attente mama, mild en lief maar duidelijk.

Één van de heren heeft de dames qua gewicht inmiddels voorbijgestreefd, de dames blijven echter gehaaider en haantje-de-voorste. De eerste mensen hebben een pupje mogen vasthouden en vóelen is toch anders dan zien.

Dit was wel de week van misschien de grootste stappen die er in 1 x werden en zullen worden gezet. Want, ze kunnen nu de werpkist uit en hebben hun 1ste – nog niet zo grote – puppy-ren: die ze gewéldig vinden. Het mooiste eraan is echter dat ze vanaf het allereerste moment de kist uit lopen en op de kranten in de puppy-ren hun behoefte doen. Is dat niet grote klasse. Zelfs 's nachts: ze staan op, lopen naar de kranten doen wat gedaan moet worden, lopen weer terug en gaan weer lekker verder slapen.  

Dan zijn we deze week ook begonnen met “echt” eten > en dat uit de hand. Om te beginnen gemalen biefstuk. De eerste keer trokken ze een zuur mondje van “wat stop je er nou in, geboorte-vrouwtje.” maar toen ze eenmaal de smaak proefden lusten ze er wel pap van en mijn vingers erbij. Dit kregen ze uiteindelijk 4 x per dag. Ke-sera de Cocó's Hijo had het er even moeilijk mee, maar toen zij ook iets kreeg was het goed en kon ik rustig doorgaan.

Iemand zei “jij hebt geen boef-doesjes, maar boeuf-doesjes” – is maar een lettertje verschil. De voorlaatste dag van deze vierde week hebben we de gemalen biefstuk voor de helft vervangen voor rauwe pens en dat is nóg lekkerder. Mmm … Alle hondjes kunnen nu een blafje laten horen en ze zijn begonnen elkaar, speeltjes en de wereld te verkennen. En wanneer ik de werpkist instap hangen ze met alle 8 tegelijk in mijn benen. Au!

En alsof dit alles – want het is toch niet gering – nog niet genoeg is … sinds het begin van deze vierde week hebben ze allemaal tandjes, boven en onder. En ze geven zúlke lieve kusjes mmm. Kusjes die smaken naar meer.

© 2016 - Van Hoefflaecken's Cocó. Alle rechten voorbehouden.
Powered by Xenodesign